Figura 8: La ruina es el metal de nuestra piel

Yaz mevsiminin başlangıcında genç bir ressam, büyük tablosunu tamamlamak için kendini dünyadan soyutlar. Yalnızlık başlangıçta yaratıcılığın besleyicisi gibi görünse de, kısa sürede dijital tuzaklar devreye girer. Pornografiye ve sosyal medyaya duyduğu bağımlılık, zaman algısını giderek bulandırır; günler birbirine karışır, odak dağılir, tuval bekler. Sanatçı, kaçtığı her şeyin bilincini yavaş yavaş kendi içine işlemeye başladığını fark eder. Kendi yansımasıyla kuracağı o sessiz ve sert yüzleşme, onu hem eserinin hem de benliğinin eşiğine getirir. Facundo Carbonelli'nin yönettiği bu dram, yaratım sürecinin içine sızan modern bağımlılıkların, bir insanın benlikle kurduğu kırılgan ilişkiyi nasıl sarsabileceğini sessiz ama etkileyici bir dille ele alıyor.