Thính Giác

Ninh, annesiyle birlikte yaşayan, boşanmış bir çiftin çocuğudur. Anne ile baba yıllardır birbirlerine tek kelime etmemektedir; küçük kız, ailesini yeniden birleştirme hayaliyle büyür. Mekanik olarak çalıştığı iş, kamusal alanlara ve evlere ses ölçüm cihazları kurmaktır; bu sessizlik dolu mesleği, insanların arasındaki boşlukları duyumsamasını sağlar. Sessizliğin ilişkileri nasıl sarstığını gözlemledikçe, kaybetme korkusuyla yüzleşir. Sevdikleriyle bağını koruma çabası, onu hayatın öngörülemeyen ritimlerine itecektir. Bao Le'nin yönettiği bu dram, sessizliğin duygusal yankısını, aile bağlarını ve çocuğun masum umudunu derin bir duyarlılıkla perdeye taşır; dinlemeyi bilmeyenlerin hikâyesini sessiz ama çarpıcı bir dille anlatır.