Los Hombres No Lloran

Joaquin'in çocukluğunu kâbusa çeviren sert babası ölüm döşeğindedir ve yaşam destek ünitesinden çıkarılmak üzeredir. Yıllardır kaçtığı geçmiş, bir anda kapısına dayanmıştır. Joaquin hastaneye gitmek yerine en yakın arkadaşıyla birlikte şehirden uzaklaşır; yol boyunca bastırdığı anılar, öfke ve utanç katman katman yüzeye çıkar. Eşi Lucia ise ondan son kez elveda etmesi için yalvarır; ona göre yüzleşmeden huzura erişmek mümkün değildir. Kısa bir kaçış, zamanla bir iç hesaplaşmaya dönüşür: Joaquin ya babasının yatağının başına dönüp yıllardır sakladığı yaralarla göz göze gelecek ya da koşmayı sürdürerek kendini ve evliliğini kaybetme riskini alacaktır. Bastian Orellana-Lauri'nin yönettiği bu aile draması, babaoğul ilişkisinin kırılganlığını ve affetmenin bedelini sarsıcı bir sessizlikle anlatıyor.